Instrument
Najwcześniejsze, do dziś istniejące klawesyny, pochodzą z Włoch. Najstarszy datowany jest na rok 1521. Włoscy konstruktorzy budowali jednomanuałowe instrumenty, o bardzo lekkiej konstrukcji i relatywnie słabym brzmieniu. Zasłynęły one unikalną barwą, używane były głównie do akompaniowania śpiewakom lub innym instrumentom.Innowacja w budowie klawesynu nastąpiła ww Flandrii około 1580 roku, wraz z rozpoczęciem pracy przez budowniczego Hansa Ruckersa. Jego instrumenty były solidniejsze od włoskich. Żelazne struny powodowały dłuższe wybrzmienie, zastosowano rejestr ośmiostopowy i czterostopowy, lub dwa ośmiostopowe.
Konstruktorami, którzy rozwinęli myśl zastosowaną przez Ruckersa, byli Francuzi. W połowie siedemnastego wieku, zaczęli budować instrumenty dwumanuałowe. Szczególną sławą cieszyły sie klawesyny z pracowni rodziny Blanchet, a zwłaszcza Pascala Taskin.
Niemieccy budowniczowie podążali drogą francuskich. Niektóre klawesyny budowane w Niemczech zawierały rejestr dwustopowy, niektóre szesnastostopowy; zachował się również instrument trójmanuałowy, którego konstrukcja zwiększała liczbę kombinacji rejestrów, a więc prezentowała bardziej zróżnicowane brzmienie.
Klawesyn był najistotniejszym instrumentem przeznaczonym do domowego muzykowania od szesnastego do połowy osiemnastego wieku. Później zaczął tracić na znaczeniu, wraz z rozwojem nowego instrumentu – fortepianu.
Niektóre niemieckie firmy zaczęły eksperymentować z nowymi instrumentami, które dziś określamy jako klawesyny współczesne. Na początku dwudziestego wieku francuska firma Pleyel wyprodukowała specjalny model dla polskiej klawesynistki Wandy Landowskiej. Instrument kontynuował niemiecką tradycję budowniczą, zawierał rejestr szesnastostopowy. Wanda Landowska koncertując na tym instrumencie przywróciła popularność klawesynowi i zainspirowała kompozytorów do pisania na „nowy” klawesyn.
Klawesyn współczesny wciąż inspiruje największych kompozytorów naszych czasów. Powstaje wyjątkowy repertuar i odkrywane są nowe oblicza instrumentu. Nowoczesne techniki kompozytorskie i ponowne odkrywanie instrumentu, w zupełnie nowym kontekście, zostawiając w tle jego historię, ukazują niezwykły potencjał i unikalne bogactwo współczesnego klawesynu.